در حوزه پژوهش، مهم‌ترین مهارتی که دانش‌آموز را برای آینده آماده می‌کند، تفکر انتقادی و توانایی تحلیل اطلاعات است. در عصری که هر روز حجم عظیمی از محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی و انسان‌های ناآگاه فضای مجازی را پر می‌کند، تشخیص سره از ناسره و توانایی ارزیابی اعتبار منابع، دیگر یک مزیت نیست، یک ضرورت است.

دانش‌آموزی که در این رویداد یاد می‌گیرد هر ادعایی را با منبع معتبر بررسی کند و به سادگی هر مطلبی را نپذیرد، در آینده شهروندی آگاه و کارمندی ارزشمند خواهد بود. دومین مهارت کلیدی در پژوهش، حل مسئله پیچیده است. مسائل امروز جهان، از تغییرات اقلیمی تا بحران‌های اقتصادی، تک‌بعدی نیستند و راه‌حل‌های ساده و شعاری جواب نمی‌دهند. کودکی که در یک پروژه پژوهشی چند هفته‌ای، از سؤال اولیه تا جمع‌آوری اطلاعات و نتیجه‌گیری را تجربه می‌کند، ذهن خود را برای مواجهه با مسائل چندلایه آماده می‌سازد.

سومین مهارت، یادگیری مستمر و خودراهبر است. پژوهشگران آینده کسانی هستند که برای یادگیری نیازی به معلم و کلاس رسمی ندارند. دانش‌آموزی که در این رویداد منبع پیدا کردن را یاد می‌گیرد و مطالب را با زبان خودش بازنویسی می‌کند، مهارتی به دست آورده که تا آخر عمر به کارش می‌آید، زیرا بیش از نیمی از مهارت‌هایی که امروز یاد می‌دهیم ظرف پنج سال منسوخ خواهند شد و تنها کسانی می‌مانند که بلد باشند خودشان یاد بگیرند.

چهارمین مهارت، تفکر سیستمی است. نگاه جزیره‌ای به مشکلات، راه‌حل‌های موقتی تولید می‌کند. دانش‌آموزی که در پژوهش خود مجبور است ابعاد مختلف یک موضوع را ببیند، ارتباط اجزا را درک کند و از کلی نگری به جزئیات برسد، در آینده مدیری توانمند یا متخصصی خواهد شد که تصمیماتش پایدار و ریشه‌ای است.

پنجمین مهارت، خلاقیت در تولید ایده و فرضیه‌پردازی است. هوش مصنوعی در اجرا و جمع‌آوری اطلاعات بسیار قدرتمند است، اما در خلق ایده‌های اصیل و نو، هنوز ضعیف عمل می‌کند. مشاغل خلاق مانند طراحی استراتژی، تولید محتوای بدیع و نوآوری در محصول، آخرین شغل‌هایی هستند که به ماشین‌ها سپرده می‌شوند. دانش‌آموزی که در پژوهش خود مجبور است فرضیه بسازد، مسیر جدیدی را امتحان کند و از کلیشه‌ها فراتر برود، سرمایه‌ای گرانبها برای آینده ذخیره می‌کند.

ششمین و آخرین مهارت در حوزه پژوهش، تحلیل و تصمیم‌گیری مبتنی بر اطلاعات و داده‌ها است. در دنیایی که همه چیز به داده تبدیل شده است، برنده کسی نیست که داده بیشتری دارد، بلکه کسی است که از داده‌هایی که دارد درست‌تر استفاده می‌کند. دانش‌آموزی که در این رویداد یاد می‌گیرد اطلاعات را دسته‌بندی کند، مقایسه نماید و بر اساس شواهد نتیجه بگیرد، در آینده در هر شغلی از پزشکی تا بازاریابی، تصمیمات بهتری خواهد گرفت.