آنچه در نشان ستاره دنباله‌دار بر آن باور داریم
ماراتن علمی و هنری «به سوی بی‌نهایت» با نشان «ستاره دنباله‌دار»، پاسخی به یک دغدغه قدیمی است: چگونه دانش‌آموزان را برای دنیایی آماده کنیم که خود ما هنوز آن را نمی‌شناسیم؟ در نظام آموزشی سنتی، تأکید بر حفظ کردن و نمره گرفتن است؛ اما در جهان پرشتاب امروز، مهارت‌هایی مانند پرسشگری، خلاقیت بصری، سخنرانی مؤثر و کار گروهی، از انباشتن اطلاعات مهم‌تر شده‌اند. این رویداد که برای اولین بار در سال ۱۴۰۵ توسط گروهی از مربیان و معلمان دبستان طراحی و اجرا شد، فرصتی است برای دانش‌آموزان دوره دوم دبستان تا مسیری متفاوت را تجربه کنند. مسیری که در آن رقابتی در کار نیست، اشتباه کردن مجاز است، و هر شرکت‌کننده به اندازه تلاش خود نشان دریافت می‌کند. در ادامه، با ارزش‌ها، چشم‌انداز و تأثیر اجتماعی این رویداد آشنا خواهید شد.
ارزش‌های ما در رویداد به سوی بی‌نهایت
این رویداد ترکیبی است از پژوهش عمیق، طراحی بصری جذاب و فن بیان قدرتمند. و در این مسیر به ارزش‌هایی در نگاه خود پایبند است تا به دانش‌اموزان کمک کند به بهترین شکل مسیر را طی نماید.
پنج ارزش اصلی ماراتن به سوی بی‌نهایت
۱. LEARNING TO LEARN – یادگیری آنکه چگونه یاد خواهم گرفت.
یادگیری عمیق و مادام‌العمر به جای حفظ کردن باید در ذهنیت ما باشد و باید بدانیم چگونه می‌توانیم روش‌های شخصی یادگیری را برای خود و بچه‌ها فراهم کنیم.
دانش‌آموز موضوعی را عمیقاً می‌کاود، منبع می‌خواند و با زبان خود بازنویسی می‌کند. این نوع یادگیری ماندگار است و در کلاس درس سنتی به این شکل تجربه نمی‌شود. دانش‌اموز درک خواهد کرد آنچه خود جستجو کرده است موثرتر از قبل در یاد او خواهد ماند.
۲. Competing with Your Best Version, Not with Others – رقابت با خود، نه با دیگران
ایجاد ذهنتی رقابت با خود برای رشد شخصی برای هم‌افزایی و یادگیری مشارکتی
هیچ گروهی با گروه دیگر مقایسه نمی‌شود. هیچ اول و دومی وجود ندارد. هر دانش‌آموز فقط با بهترین نسخه خودش رقابت می‌کند و در نهایت بر اساس آنچه ایجاد کرده است ، به نشان دست خواهد یافت. این یک رقابت برای رشد شخصی است نه یک رقابت برای غلبه بر دیگران.
۳. Future Skill Development – مهارت‌آموزی برای آینده
ایجاد این ذهنیت که ارزش مهارت‌ها برای دانش‌اموز حتی فراتر از دانش به معنای قدیمی آن است.
سه محور پژوهش، طراحی بصری و فن ارائه دقیقاً همان مهارت‌هایی هستند که برای مشاغل ۲۰۳۰ به عنوان مهارت‌های کلیدی معرفی کرده است.
۴. Responsibility and Teamwork – کار گروهی و مسئولیت‌پذیری
دانش‌آموز در قبال گروه خود مسئول است. این حس مسئولیت در محیطی حمایت‌شده تمرین می‌شود و ارزشمند است.
فردیت در کار اولویت ما نیست ولی از افرادی که گروه‌های بزرگ برای حضور و تجربه مابقی بخش‌ها ندارند حمایت خواهد شد. سعی در شبکه سازی و کار گروهی مهم است.
۵. Safety in Making Mistakes and Caring for Each Other – امنیت در اشتباه کردن و حمایت‌گری
ما در دوران کودکی هستیم ، دوران کسب تجربه پس روحیه حمایت‌گری و فرصت دادن ارزشی مهم است.
رویداد فضایی امن برای آزمون و خطا فراهم می‌کند. دانش‌آموز می‌تواند اشتباه کند، بازخورد بگیرد، اصلاح کند و دوباره تلاش کند.
چشم‌انداز ما
ماراتن علمی و هنری «به سوی بی‌نهایت» در چشم‌انداز خود، به الگویی شناخته‌شده در سطح ملی برای آموزش مهارت‌های غیرتحصیلی در دوره دبستان تبدیل خواهد شد. این رویداد سالانه در گستره وسیع‌تری از مدارس کشور برگزار می‌شود و باشگاه بی‌نهایت به عنوان بستری پایدار برای پرورش نسل آینده پژوهشگران، هنرمندان و سخنوران ایران زمین شناخته می‌شود. نشان «ستاره دنباله‌دار» به یکی از معتبرترین نشان‌های مهارتی در این دوره آموزشی تبدیل خواهد گشت و مسیر رشد دانش‌آموزان را فراتر از نمره و کتاب درسی هموار می‌کند.
آنچه از نگاه اجتماعی در باور ماست
تأثیر بر فرد
این رویداد به هر دانش‌آموز فرصت می‌دهد برخی استعدادهای پنهان خود را بروز دهد، کشف نماید یا توسعه دهد. کودکی که در کلاس درس دیده نمی‌شود، ممکن است در طراحی پوستر بدرخشد. کودکی که از صحبت کردن می‌ترسد، با تمرین‌های مکرر به اعتمادبه‌نفس می‌رسد. هر شرکت‌کننده می‌آموزد که اشتباه کردن پایان راه نیست، بلکه بخشی از مسیر یادگیری است.
تأثیر بر جامعه‌های کوچک (خانواده، مدرسه، گروه دوستان)
خانواده‌ها نقش فعالی در همراهی و حمایت از دانش‌آموزان پیدا می‌کنند و ارتباط والدین با مدرسه در قالبی غیر از جلسات انتقادی شکل می‌گیرد. مدرسه به فضایی برای خلاقیت و کشف استعدادها تبدیل می‌شود، نه فقط محل نمره دادن و نمره گرفتن. گروه‌های دوستان یاد می‌گیرند چگونه اختلاف را مدیریت کنند، مسئولیت بپذیرند و برای یک هدف مشترک تلاش کنند.
تأثیر بر سرزمین مادری
نسلی که از دبستان پژوهش کردن، زیبا دیدن و مؤثر صحبت کردن را آموخته باشد، نسلی خواهد بود که برای چالش‌های بزرگ کشور راه‌حل دارد. نسلی که از مقایسه با دیگران نمی‌ترسد و با خودش رقابت می‌کند. نسلی که علم را نه برای نمره، که برای زیستن یاد گرفته است. رویداد «به سوی بی‌نهایت» قدمی کوچک اما بنیادین است در مسیر ساختن چنین نسلی.